Dlatego z wielka niechęcią słuchałem jego monologu. Przedstawił parę komputerów, ale żaden mnie nie zainteresował, chociaż może inaczej: wszystkie mi się podobały, ale pomyślałem, że skoro tak, to może szukać dalej. Wszystkie nie mogą być ładne. I taka sytuacja była w kolejnych pięciu sklepach. Jednak po trzecim nauczyłem się jak poruszać się w sklepie, żeby sprzedawca nie zwracał uwagi. Należy ciągle być w ruchu. Podchodzić do półki, obchodzić ją z drugiej strony. Iść w drugi koniec skalpu i wrócić. To działa. Daje spokój zakupów. Ale nie przynosi mi rozwiązana problemu. Który komputer? We wszystkich sklepach te komputery były podobne. Żadnego nie chciałem. Rozwiązane przyszło nagle. Wychodziłem z jednego z marketów i zobaczyłem mały sklepik. A w środku dosłownie trzy laptopy. Jeden z nich tak mi się spodobał, że go od razu kupiłem. Był nietypowy, miał inna przekątną ekranu. I to mnie urzekło. Dzisiaj cieszę się nowym sprzętem. Działa bez zarzutu.